راهکارهای درست تربیت فرزند چیست؟

به دلیل همین ارتباط بیشتر مادر با کودک اصولا تربیت کودک بیشتر با مادر انجام می شود.این موضوع نشان دهنده آن نیست که پدر نقشی ندارد و باید خود را کنار بکشد. در کنار تمام اصول تربیتی که تعیین میشوند باید روابط عاطفی بسیاری حاکم باشد. محقّق نراقی در بحث از ولایت حاکم بر اموال ایتام، مینویسد: «آیا ولایت حاکم، مطلق است، یعنی حتّی با وجود پدر و جدّ پدری و وصّی، یا اینگونه نیست؟ برعکس کودکی که از پدر و مادر، احترام و تکریم ندیده و در محیط خانواده خواهش طبیعی حبّ ذاتش ارضا نشده است، در خود احساس پستی و حقارت میکند، روحی شکست خورده و روانی افسرده دارد و بدون تردید این حالت درونی در خلال رفتار و گفتار کودک با وضع نامطلوبی آشکار میگردد. 2- کودکی اول : شامل سال سوم و چهارم زندگی بوده و ویژگی های مرحله ی قبل به اضافه ی تشخص طلبی در این مرحله وجود دارد.

در سنین کودکی میتوان با محبت حتی محبتهای ظاهری ریشه حسد را خشکاند، اما در سنین نوجوانی، نوجوان به سادگی متوجه عنایتهای خاص و ساختگی والدین میشود. زیرا این اصول به نفع تربیت کودک می باشد. این والدین کودک را با سهل انگاری رها میکنند. والدین سهل گیر مثل والدین سخت گیر کودکان موفقی تربیت نمی کنند. عصبانیت و کنترل خشم فرزندان یکی از چالشهای رایج والدین است که معمولا هنگامی که رخ میدهد، در صورتی که از قبل آمادگی برخورد مناسب با آن را نداشته باشید، ممکن است خودتان نیز از کوره در بروید. اما بهتر است که والدین در این شرایط از کودک به دلیل عصبانیت ناخواسته خود عذرخواهی کنند. این کودک همیشه در محیط خانواده نیست. 3. ازآموزش مسائل محیط زیستی به کودکتان غافل نشوید . محیط خانه را مانند یک سربازخانه در نیاوریم و حتی بهتر است که در تعیین قوانین با کودک هم فکری کنیم. همچنین کودک تا یک سال نیازمند حمایت مادر است و تربیت در مورد او موثر نیست.

طبیعی است که تا یک سالگی تربیت کودک ضروری نیست. آموزش تربیت از یک سالگی به بعد آغاز میشود. بنابراین این بار که یک اسباب بازی را شکست، بی توجه به این کار به او بفهمانید که دیگر نمی تواند با آن بازی کند. پدر و مادر هر دو در این امر موثر هستند و به یک میزان نقش دارند. این امر باعث می شود به مرور رفتارهای نادرست در او نهادینه شود. در این زمان ممکن است مسائل کمتری پیش بیاید که نیاز به اعمال اصول تربیتی باشد. اما مادر به دلیل اینکه زمان بیشتری با کودک است مسائل بیشتری را شاهد است که نیاز به اعمال نکات تربیتی دارد. از آنجایی که انسان اراده و اختیار دارد در انتخاب امور گوناگون آزاد است در تربیت نیز باید به این اصل توجه داشت و نمیتوان فرد را با اجبار و اکراه تربیت کرد. و بسا که این غریزه مادرانه را به فرزندان دیگران نیز ابراز میکنند. در واقع تنها میتوان در مواقعی که کودک دست به کار خطرناکی میزند تنها با گفتن نه او را از انجام کار منع کرد.

در واقع والدین باید تصمیم درستی را به نفع کودکان بگیرند. زمانی که والدین کودکان خود را تربیت میکنند در واقع در حال آموزش دادن به آنان هستند و کودکان به خصوص در سنین پایینتر بهتر میتوانند از والدین خود تاثیر پذیرند. زمانی که کودک به سنین بزرگسالی میرسد در معرض بسیاری از آسیبهای اجتماعی قرار می گیرد. همچنین از فرزندتان کاری بیشتر از حد توانش یا در زمانی که حوصله انجام کار را ندارد، نخواهید. در این سن بچه ها اصرار دارند بدنشان را محرمانه نگهدارند و از لخت بودن احساس شرم می کنند. بسیاری از روانشناسان سن ۷ تا ۱۲ را سن نهفتگی یا اختفاء جنسی معرفی کرده اند و برنامه تربیت جنسی هم باید با این نهفتگی هماهنگ باشد و نباید اطلاعات به گونه ای باشد که باعث بیداری زودرس جنسی گردد و باعث شعله ور شدن آتش زیر خاکستر شود. و از آنها بخواهند این اصول را رعایت کنند حتی اگر به این اصول اعتقادی ندارند.

دیدگاهتان را بنویسید